жингалак

от 1. Табиий ёки сунъий равишда ҳалқа ёки ярим ҳалқа шаклида буралган, қўнғироқ (соч, жун ҳақида).

Жингала(к) соч. Сочлари жингала(к) бола,

У [шофер]

жингалак сочини панжалари билан тараб-тараб, бир оз хаёлга толди. — У. Усмонов, Сирли соҳил

Эъзозхон Тўлқиннинг жингалак сочини силади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. от Шундай буралган қўнғироқ сочнинг бир бурами.

Сочларининг жингалакларида шуълалар мавжланиб ёнар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. от Баъзи ўсимликларнинг, масалан, токнинг чирмашадиган новдачаси.