jimirlamoq
жимирламоқjimirlamoq
fl. 1. Mayda toʻlqinlar bilan qoplanmoq, mavj urmoq.
Hirotni aylanib oʻtadigan Harirud daryosi jimirlab oqib yotardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Yovariq suvi jimirlab, nimanidir shivirlab oqmoqda. — I. Rahim, Ixlos
2. Miltillab koʻrinmoq, jilva qilmoq.
Ahmad brigadir gugurt choʻp bilan tishini kovlab, osmonga, yulduzlar jimirlab turgan koʻkka tikildi. — S. Nurov, Narvon
Olov seli jimirlaydi. — K. Yashin, Hamza
- Koʻzim (yoki koʻzlarim) jimirlab ketdi Koʻz oʻngim qorongʻilashdi, koʻzim tindi.