жимир-жимир
jimir-jimirжимир-жимир
1. Жилвали, ўйноқи, мавжли; ялтираб.
Гўё ҳисобсиз юлдузларни ўз оғушига олгандек, жимир-жимир оқади Қашқа. — С. Нуров, Дурдона
Эгатлардан жимир-жимир тафт кўтарилади. — С. Нуров, Нарвон
2. Милтиллаган, жилва қилган ҳолда.
Тим қоронғилик ичида узоқдан юлдузлар жимир-жимир кўз қисар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Жимир-жимир қилмоқ Сув юзи жимир-жимир қилар сувда ой акси ўйнарди. — Ж. Шарипов, Хоразм
ЖИМИР-ЖИМИР
элик. jılt-jılt