жилпангламоқ

фл. 1. Тўлқинсимон, илон изи каби ҳаракат қилмоқ, тўлғанмоқ.

Оқ ит жилпанглаб, олдинги оёқларига чўккалади. — Шарқ юлдузи

2. кўчма Қийшангламоқ, ярашмайдиган қилиқлар қилмоқ.

Домла ер остидан паранжи тагида жилпанглаб турган шўх аёлга бир боқди-да, никоҳ хутбасини бошлаб юборди. — Ғайратий, Довдираш

Ҳақиқатан у баъзи штаб бошлиқлари сингари ўзидан юқори командирлар олдида жилпанглай бермас, кўзга ташланмасди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

1. tolqın sıyaqlı háreketleniw

2. авıс. qıysańlaw, bılǵańlaw