jigar

ot 1. anat. Odam va hayvonlarning oʻt (safro) ishlab chiqaradigan, organizmda moddalar almashinuvini taʼminlaydigan ichki aʼzosi.

Jigarim ogʻriyapti. Jigar kasalliklari.

Shu qishda uning [onaning] jigari xastalanib, oyoqlari shishib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Alkogol nafaqat jigarga, balki oshqozon-ichak yoʻllariga, yurak tomirlariga, bosh miyaga, umuman, butun ichki aʼzolarga halokatli taʼsir koʻrsatadi. — Gazetadan

2. Hayvonlarning ovqat sifatida ishlatiladigan shu aʼzosi.

Qovurma jigar. Jigar kabob.

3. koʻchma Eng yaqin kishi, tugʻishganday yaqin birodar; farzand.

Sen yetim emassan, Tinchlan, jigarim. — Gʻ, Gʻulom

Madamin buni kutmagan boʻlsa kerak, shovqin soldi: — Xizmatkorim emas! Xudoyqul mening oʻz jigarim, ammamdan qolgan sagʻir. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Avazning bir dardiga yuz dard qoʻshildi. U jigarlarini xayolchan mungʻayib kuzatib qoʻydi. — S. Siyoyev, Avaz