жиға

от 1. этн. Бош кийимига тақиладиган, укпар ва қимматбаҳо тошлар билан безатилган зийнат буюми.

Тилла жиға ярашади бошига, Олиб келдик чарлаб зўрнинг қошига. — Эрали ва Шерали

Куёв узун ва кенг зарбоф тўн кийиб, катта салласига кўркам олтин жиға қўндириб, ҳавони титратган карнайлар, сурнайлар садоси билан ўзиникига кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма айн. Тож.

Узоқдаги Чотқол қуёшдан Олтин жиға тақмиш бошига. — С. Акбарий

н medieval oval metal emblem on a man's headdress