jigʻa

ot 1. etn. Bosh kiyimiga taqiladigan, ukpar va qimmatbaho toshlar bilan bezatilgan ziynat buyumi.

Tilla jigʻa yarashadi boshiga, Olib keldik charlab zoʻrning qoshiga. — Erali va Sherali

Kuyov uzun va keng zarbof toʻn kiyib, katta sallasiga koʻrkam oltin jigʻa qoʻndirib, havoni titratgan karnaylar, surnaylar sadosi bilan oʻzinikiga ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma ayn. Toj.

Uzoqdagi Chotqol quyoshdan Oltin jigʻa taqmish boshiga. — S. Akbariy

n medieval oval metal emblem on a man's headdress