жаз

от Тўғралган, тўғрамча гўшт.

Ҳайдар совиб қолган кабобнинг битта жазини олиб, оғзига солди. — Э. Усмонов, Ёлқин

от Қизиб турган нарсага совуқ нарса тегганда ёки бирор нарса қовурилганда ва шу кабилар ҳолларда чиқадиган товуш ҳақида.

Момиқдай қўл унинг кафтига тушганда, аллақаери жаз этиб, энтиккандай бўлди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди

от айн. Жиз И.

от Кўпинча уриб ва пуфлаб чалинадиган асбоблардан тузилган оркестр.

Жаз шу ерда, саҳнанинг ўзида жойлашган эди. — Ёшлик

от шв. Туя эгари.

Туянинг ўзига яраша жази бор. — Мақол