javlon

ot 1. yoki Javlon urmoq (qilmoq)

2. 1) hozirlik koʻrmoq; otlanmoq; aylanmoq, sayr qilmoq.

Malikayi ayyor, agar tursang soʻzing-da, Sening bilan yoʻlga javlon qilayin. — Gulshanbogʻ

Mana bu ot-arava sizniki, sizga berdim, qani, oʻtirib bir javlon qilib keling. — Oybek, Tanlangan asarlar;

3. 2) astoydil mehnat qilmoq; biror sohada oʻzini koʻrsatmoq.

Birov mehnat frontida javlon urib, ajoyib xotira qoldirsa, birov donishmand sifatida yodgor qoldiradi. — N. Safarov, Olovli izlar;

4. 3) oʻynoqlamoq.

U kuzini yumdi deguncha, xayolida qorabayir javlon qilar, taqalarining toshlarga urilib taqillashi quloqlariga eshitilayotganday tuyulardi. — H. Gʻulom, Maʼshal;

5. 4) koʻrinmoq, namoyon boʻlmoq.

Gʻulomjonning koʻnglida yayragan quvonch bahori koʻzlarida javlon urdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

6. Javlon (erkaklar ismi).