jarohatlamoq

fl. 1. Yarador qilmoq, shikast yetkazmoq.

A. Ulyanov gʻirt mast holda bezorilik qilib, F. I. Kravchukni jarohatlagan. — Gazetadan

2. koʻchma Iztirobga solmoq; azob bermoq.

Hamma ish joyida, lekin bir narsagina koʻngilning ingichka yerini jarohatlaydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

v injure, wound (physically or psychologically)

1. jaraqatlaw, jaralaw

2. awıs. azap beriw

verwunden vt, verletzen vt

wound.