жароҳатламоқ

фл. 1. Ярадор қилмоқ, шикаст етказмоқ.

А. Улянов ғирт маст ҳолда безорилик қилиб, Ф. И. Кравчукни жароҳатлаган. — Газетадан

2. кўчма Изтиробга солмоқ; азоб бермоқ.

Ҳамма иш жойида, лекин бир нарсагина кўнгилнинг ингичка ерини жароҳатлайди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

в injure, wound (physically or psychologically)

1. jaraqatlaw, jaralaw

2. авıс. azap beriw

verwunden vt, verletzen vt

wound.