jafokash

sft. 1. Azob-uqubatlar tortgan, boshidan kulfatlar, ogʻirchiliklar kechirgan, ezilgan.

Istar edi jafokash inson: Bahor kabi gullasa olam, Bahor kabi kulsa ozodlik, Barham topsa qullik, kishan, gʻam. — Uygʻun

2. koʻchma Mehnatkash, mehnatsevar.

Oʻlma, ey qoʻli qand, jafokash bogʻbon, Yashay ber, bogʻlarga chulgʻangan Vatan. — Gʻ. Gʻulom

Oramizda shunday beminnat, jafokash kishilar borki, ular katta-katta yumushlarni bajarib qoʻyishadi-yu, bu haqda maqtanishni yomon koʻrishadi. — Gazetadan