жафокаш

сфт. 1. Азоб-уқубатлар тортган, бошидан кулфатлар, оғирчиликлар кечирган, эзилган.

Истар эди жафокаш инсон: Баҳор каби гулласа олам, Баҳор каби кулса озодлик, Барҳам топса қуллик, кишан, ғам. — Уйғун

2. кўчма Меҳнаткаш, меҳнацевар.

Ўлма, эй қўли қанд, жафокаш боғбон, Яшай бер, боғларга чулғанган Ватан. — Ғ. Ғулом

Орамизда шундай беминнат, жафокаш кишилар борки, улар катта-катта юмушларни бажариб қўйишади-ю, бу ҳақда мақтанишни ёмон кўришади. — Газетадан

1. Жафо чеккан, азоб-уқубатлар тортган, бошида кулфатлар, оғирликлар кечирган, эзилган.CEFAKEŞ

2. Меҳнаткаш, меҳнацевар.ÇALIŞKAN

н martyr

japakesh, japalı, azap kóriwshi adam

Märtyrer(in) m, f

русчастрадалец, мученикинглизчаsufferer, martyrфрансузчаhumilié, travailleur, laborieuxарабчаمُتَأَلِّمٌ, شَهِيدٌ (شُهَدَاءُ)