izzat
иззатizzat
ot 1. Oʻzganing hurmat-eʼtibor tuygʻusi, shunday tuygʻuli munosabat; hurmat.
Sihat tilasang — kam ye, izzat tilasang — kam de. — Maqol
U hammadan izzat kutgan vaziyatda edi, biroq Barat parangdan boshqa hech kim unga eʼtibor bermadi. — Mushtum
Kelinoyilari Nuri uchun emas, balki qaynana izzati uchun aylanib-oʻrgilib koʻrishishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Izzat (erkaklar ismi).
- Izzati nafs Kishining oʻz nazaridagi, oʻziga nisbatan izzat-hurmati; hurmattalablik, nafsoniyat. U yoshligidan koʻpchilikning hurmatini qozonib oʻsgani uchun, izzati nafsi, yigitlik gʻururi juda kuchli edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
- Izzat saqlamoq Izzat-hurmat qilgan holatda boʻlmoq. Gʻulomjon tutgan taburetkaga [Matqovul aka] oʻtirdi, qoʻllarini qovushtirib, izzat saqladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Izzat qilmoq Hurmat-ehtirom koʻrsatmoq. Yigitlar uni shunchalik izzat qilishar ediki, Asqar ota bu juvonning oddiy traktorchigina ekaniga shubhalanib qoldi. — A. Qahhor Xotinlar.