изоҳламоқ

фл. Сўз, ибора, воқеа-ҳодиса ва шу кабилар маъносини, мазмунини тушунтирмоқ; изоҳ бермоқ.

Сўз маъносини изоҳламоқ. Қонуннинг айрим моддаларини изоҳламоқ.

— Чунки унинг [Отабекнинг] сўзига қараганда, сиз уни оғирроқ тариқа билан дарбозангиз ёнидан жўнатган экансиз, — деб изоҳлади уста. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бердиёровнинг ўзбек фразеологизмларини изоҳлаган икки китоби нашрдан чиқди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди