изо

izo

2 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

изо

от эск. кт. Азоблаш, ранжитиш; озор, алам.

Золимлардан кўрдинг изо, Бўлмай мақсад иши бажо. — Тоҳир ва Зуҳра

Муштумзўрлик омборига ғалла берилмас, Унинг иғво, изосидан ҳеч бир қўрқилмас. — Ғ. Ғулом

Изо бермоқ Озор бермоқ, азобламоқ, ранжитмоқ. Кимки насиҳат билан тузалмаса, ҳаёт унга изо бериб, кўзини очиб қўяди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

изо

н shame, embarrassement