iymanmoq

fl. Uyalib, andishaga borib, oʻzini tiymoq; tortinmoq.

Ergash bir oz iymanib turdi-yu, rostini aytdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Yoʻlchi nonning bir burdasini ogʻziga tiqsa, lunjining bir chekkasida yoʻqolib ketar, patnisga ketma-ket qoʻl choʻzaverishga iymanar edi. — Oybek,Tanlangan asarlar