ийламоқ
iylamoqийламоқ
фл. Эзиб ёки муштлаб юмшатмоқ, шу ёʻл билан ишлов бермоқ.
Малҳамни ийламоқ.
Шербек кўнгли ғаш бўлиб, уйига келганда, онаси ўчоқ бошида хамир ийлаётган эди. — С. Анорбоев, Оқсой
- Тери ийламоқ Ошланган терини, кўнни ғижимлаб, эзиб ишлов бермоқ. Нафсини тийган киши султон бўлур, хом терини ийласанг, ултон бўлур. — Мақол
ийламоқ
в knead, mash, soften (animal skin) by pounding
ИЙЛАМОҚ
iylew