ивитқи
ivitqiивитқи
от с. т. Қатиқ ивитиш учун сутга солинадиган озгина қатиқ; томизғи, оқлиқ.
Сутга ивитқи солмоқ.
- Ивишиқ Ивишиб (увушиб) қолган. Ёзар эмишмиз биз ҳам энди ивишиқ оёқларимизни. — Ғ, Ғулом
- Ивишмоқ Маршрутнинг узунлигидан унинг охирига етгунча ёʻловчиларнинг оёғи ивишиб қолди. — МуштумТек ўтирган боланинг баданидан энди боягидек иссиқ тафт кўтарилмасди, аксинча, аъзойи бадани ивишиб борарди. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа
ивитқи
н ferment, leaven, mettle
ИВИТҚИ
uyıtqı (qatıq uyıtıw ushın)