ивирсимоқ

фл. 1. Майда-чуйда ишлар билан овора бўлмоқ, имиллаб ишламоқ, ғимиллаб юрмоқ.

Анзират хола ўз-ўзидан жавраб, қоронғида ивирсиб юрар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Супурилмай-сидирилмай, йиғиштирилмай, бетартиб ҳолга келмоқ, кир, чанг ва шу кабилар билан қопланмоқ.

Уй ивирсиб ётибди. Ивирсиган уйга меҳмон келар. — Мақол

Машина похол-хашаклар сочилиб, ивирсиб ётган тегирмон эшиги олдидаги ялангликда доира ясаб тўхтади. — Д. Нурий, Осмон устуни