ивир-шивир

тақл. с. Шивирлашувчиларнинг ўзгаларга аниқ эшитилмайдиган (одатда, сирли) суҳбати ва шу суҳбат товуши; шивир-шивир.

Ивир-шивир гаплар.

Тўхтасин ўртоқларини йиғди, уларга ивир-шивир билан бир нимани тушунтирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Кўп вақтгача Офтоб ойимнинг ивир-шивири набира тўғрисида бўлиб қолди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

н whispering

elik, sıbırsıbır