ivir-shivir

taql. s. Shivirlashuvchilarning oʻzgalarga aniq eshitilmaydigan (odatda, sirli) suhbati va shu suhbat tovushi; shivir-shivir.

Ivir-shivir gaplar.

Toʻxtasin oʻrtoqlarini yigʻdi, ularga ivir-shivir bilan bir nimani tushuntirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Koʻp vaqtgacha Oftob oyimning ivir-shiviri nabira toʻgʻrisida boʻlib qoldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar