ивимоқ
ivimoqивимоқ И
фл. Сув ёки бошқа суюқликни эмиб, шимиб ҳўл бўлмоқ, нам тортиб юмшамоқ; бўкмоқ.
Сувда ивиган нон. Кийимларим ёмғирда ивиб кетди.
Султон товоқдаги қаймоқни шимиб, ивиб қолган нон бурдаларини лунжига тўлдириб чайнай бошлади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Сафаров, папирос найчасининг ивиган жойини тиши билан узиб, пуфлаб ташлади-да, ўйчан жавоб берди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
ивимоқ ИИ
фл. 1. Қуюлиб қолмоқ, қуюқ тортмоқ, қуюқлашмоқ (қон ҳақида).
Қаерда-дир томса томчи қон, Сенинг юрагингда ивийди. — У. Қўчқоров, Ҳаяжонга кўмилган дунё
2. Қатиққа айланмоқ (сут ҳақида); уйимоқ.
Оч уйда қатиқ ивимас. — Мақол
3. Бузилиб, айниб қолмоқ, чириб тушмоқ.
Сут ивиб қолибди.