итоаткор

сфт. Итоат қилувчи, итоатли; кимсага бўйсунувчи, тобе.

Аҳмад Ҳусайн қулдан бадтар ожиз, забун, ҳамиша тақдирга итоаткор, ғирт саводсиз бу деҳқоннинг мулоҳазаларига ҳайрон қолди. — Ойбек, Нур қидириб

н obedient, dutiful

boysınıwshı, boysıngısh

русчапокорный, сателлитинглизчаobedient, submissiveфрансузчаsoumis, obéissantарабчаمُطِيعٌ, مُذْعِنٌ