исёнчи

от айн. Исёнкор 1.

Тошканднинг Қўқонга қарши исён қилган замонида, исёнчилардан бири Юсуф ҳожидек бир кимсанинг ўз ўғлини Марғилонга юбориб, бунда ҳам исён чиқариш қасдида бўлмоғи, унингча [қушбегича] ҳақиқатга жуда яқин ва шубҳасиз эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар