istigʻno

ot 1. Muhtoj boʻlmaslik (ehtiyoj sezmaslik) his-tuygʻusi, shunday his-sezgili munosabat, holat.

Egasining odamgarchiligi har qancha katta boʻlganda ham, mehmonlaring istigʻno va vijdon doirasidan chiqmasligi lozim. — A. Qodiriy, Obid ketmon

2. Goʻzal qiliq bilan tortinish; noz.

Nuqra Davronning oʻziga qadalib turgan koʻzlariga: Menga munaqa qaramang, deganday istigʻno bilan boqdi-yu, barmoqlarini silkitgancha, daraxtlar orasiga shoʻngʻib ketdi. — S. Karomatov, Soʻnggi barxan

— Bas, bas-e! — deb Qirmizxon istigʻno bilan chimirildi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

n 1. indifference (to)

2. neglect, disregard, disdain, slight

3. scorn, disdain