исковуч
iskovuchисковуч
от 1. Ис, ҳид биладиган; ёʻқолган, қочган нарсани, кимсани изидан ҳидлаб бориб топадиган.
2. кўчма Айғоқчи.
Қудрат у ерда ўрганганларини маҳаллий ишчилар орасида кенг ёйиб юрган кунларининг бирида уни жандарма исковучлари тутиб қамадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Исковуч ит 1. Ис, ҳид биладиган (искаб топадиган) ит;