isirgʻa

ot 1. Quloqqa taqiladigan, oltin, kumush kabi metallardan yasaladigan ziynat buyumi; zirak.

Tilla isirgʻa.

U [Tursunoy] marjon, isirgʻa, uzuk taqishni birovlardan koʻrib havas qilar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

2. Baʼzi hayvonlar, chunonchi, echkining tomogʻi ostidan osilib turadigan solinchoq eti.