исинмоқ

фл. Ўзини иссиққа тоблаб ёки иссиқ жойда ўтириб, баданни иситмоқ.

Ғуломжон челакни ўчоқ ёнига келтириб қўйди, сувнинг эришини кутиб, ўзи ҳам шу ерда исиниб турди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Пахтасини топшириб бўлганлар исиниш учун ёʻл ёқасига олов ёқишди. — Ёшлик