isimoq

fl. 1. Oʻziga issiqlik olib, harorati koʻtarilmoq.

Suv isidi. Pechka qizib, uy yaxshi isidi.

Havo hali isimagan boʻlsa ham, xomsemiz hokim, formasining koʻkrak tugmalarini yechib tashlab, yelpinishga tushdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

2. koʻchma Koʻngli tortmoq, ragʻbati, muhabbati oshib, yaqinlik sezmoq; koʻngli ilimoq.

Endi xotiniga isib, mehmonxonada yotishni ham barham bersa. A. — Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yoʻldoshning oldiga kirib oʻtsam, Jamilaxonning boshi koʻkka yetar. Zora-mora menga koʻngli isib qolsa oʻgʻlimning ham baxti ochilardi, — dedi Saltanat. — B. Rahmonov, Qilmish-qidirmish