исимоқ

фл. 1. Ўзига иссиқлик олиб, ҳарорати кўтарилмоқ.

Сув исиди. Печка қизиб, уй яхши исиди.

Ҳаво ҳали исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким, формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тушди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Кўнгли тортмоқ, рағбати, муҳаббати ошиб, яқинлик сезмоқ; кўнгли илимоқ.

Энди хотинига исиб, меҳмонхонада ётишни ҳам барҳам берса. А. — Қодирий, Ўтган кунлар

Ёʻлдошнинг олдига кириб ўцам, Жамилахоннинг боши кўкка етар. Зора-мора менга кўнгли исиб қолса ўғлимнинг ҳам бахти очиларди, — деди Салтанат. — Б. Раҳмонов, Қилмиш-қидирмиш