иштончанг

1. Иштоннинг устидан шим киймаган ҳолда, фақат иштон билан.

Саидий қайтиб келганида, ҳамҳужраси Эҳсон тор ва дим уйда иштончанг, димиқиб ўлтириб, мутолаа қилар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. шв. Иштонсиз, беиштон.

Авазнинг хаёлидан бир-биридан машъум, юракни тилка-пора қилувчи манзаралар кетмай қолди. Бир капада кеча иштончанг, ориқ бир бола нанна дея йиғлаб, дастурхонга қўл чўзди. — С. Сиёев, Аваз