ишшаймоқ

фл. Тишларнинг оқини кўрсатиб, товушсиз илжаймоқ.

Мурзин ҳайрон қолиб, У эмас-ку! деган эди, комендант Адашманг, айнан ўзи, деди сурбетларча ишшайиб. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Ҳақиқатан ҳам, у ўта мулоҳазали, хушчақчақ йигит кўринар, фақат жилмайиши ишшайишга ўхшаб кетарди. — Н. Аминов, Қалтис хато

в grin

ırjıyıw, ırjıyıp kúliw