ишқаламоқ

фл. 1. Икки нарсани бир-бирига суркамоқ.

Ғиштни ғиштга ишқалаб силлиқламоқ

— Биров ишдан келса, сиз ошдан келасиз, — деди Мели полвон жаҳли чиқиб ва қўлларини ишқалаб, кетмон сопини ушлади. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. Қўл билан қаттиқ босиб силамоқ, эзмоқ.

Оёқни ишқаламоқ.

Мўйсафид сартарош унинг [Ёʻлчининг] бақувват бошини ишқалай бошлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Уйқули кўзларини ишқалаб Акбар чиқар, тойчоқлардай ирғишлаб, сертупроқ кўчалардан чопқиллашиб кетардилар. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон