ishorat

ot esk. ayn. Ishora.

Aminning koʻz ishorati bilan yigitlar yuqori koʻtargan tayoqlarini qoʻndirmasdan saqlab turdilar. — S. Ayniy, Qullar

Yoʻlchi, Hambar uqtirgan ishoratlarni bir-bir koʻzdan kechirib, soʻl yoqdagi boshi berk tor koʻchaga kirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Abdurauf tunqotar dahlizga chiqib, oʻzini chetga olib turgan Sultonaliga, nima gap, degan ishoratini qildi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

n gesture, indication

• ishorat qilmoq point, indicate

ингл:рус: linkссылка