ishora

ot 1. Koʻz, qosh, qoʻl, bosh va boshqalar harakati bilan berilgan belgi, imo, shuningdek, gap bilan yashirin tarzda ifodalangan maʼno; shama.

Hoʻkizga — turtki, donoga ishora kifoya. — Maqol

Safarov koʻz va qosh ishorasi bilan Samandarovga: Evida-da! Bu gaplar, bu muomala ortiqcha, deganday qildi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Mingboshi tomdagi karnaychilarga bas ishorasini qildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Zulfiqor baʼzan bu qiz nima demoqchi, deganday xayolga choʻmar, Badianing xatti-harakatlari, qiliqlari, gaplaridagi ishora uni chuqur oʻylashga majbur etardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Zumrad Mavlon Isayevichning ishorasini tushundi: Axir men tufayli kelding bu yerlarga, tentak. Boʻlmasa, yurarding hozir dala kezib. — S. Siyoyev, Otliq ayol

2. Maʼlum maʼno ifodalovchi, vazifa bajaruvchi belgi, alomat.

Trigonometrik funksiyalarning ishoralari.

Roʻzimboy akaning choyxonasida Ramazon noʻgʻay oʻqiydigan gazetalarda nozik ishoralar bor edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Maktubdagi tushunish qiyin boʻlgan nuqta va ishoralar yana bir qayta zahar sochib oʻtgandek boʻldilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar