исбот

от 1. Фикр, даъво, фараз ва шу кабиларнинг тўғрилигини ёки юз берган ҳодисанинг чинлигини тасдиқловчи факт, далил.

— Эгриликка олманг, Зайнаб, — деди Кумуш. — Мен бу гапни ёнимда эрим бор бўлганда кирма, деб айтмадим, балки бояги сўзимнинг исботи учун айтдим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Сўнгги 74 йиллик тарихимизда бўлиб ўтган барча қирғин ва қатағонликларнинг биринчи қурбонлари зиёлилар бўлгани бунинг исботидир. — Э. Юсупов, Истиқлол ёʻлида

2. мнт. мат. Бирор қоида ёки даъвонинг тўғрилигини бошқа маълум қоидалар асосида, мантиқий мулоҳаза ва далиллар билан тасдиқлаш усули, тизими.

Пифагор теоремасининг исботи.