иршаймоқ

фл. Овоз чиқармай, лабларни ёйиб, кўримсиз кулумсирамоқ; иржаймоқ, тиржаймоқ.

Иршайиб кулмоқ.

— Ер юткурлар, нима қилиб иршайиб турибсизлар, ҳув, кўзларинг тешилсин! — деди хотинлардан бири. — М. Осим, Ўтрор

Бир томонда ҳисобчи, бир томонда бригадир иршайиб, қуллуқ қилиб турибди. — М. Ҳазратқулов, Журъат