ирилламоқ

фл. 1. Ир -р-р деган овоз чиқариб ҳурмоқ (ит ҳақида).

Узала пушиб, оғзи билан пашша тутиб ётган каттакон сариқ ит бошини кўтариб ириллади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. кўчма салб. Уришгандек гапирмоқ (итнинг шундай ҳаракатига нисбат берилади).

Сиз бўлмасангиз, булар билан бир ерда ўтириб, гаплашиб бўладими. Халфа билан Махсумнинг дарров ириллаганини кўрдингизми?! — П. Турсун, Ўқитувчи.