ирғамоқ

фл. Тебратмоқ, чайқамоқ; силкитмоқ (бошни).

Машинкада алланарсани кўчираётган аёлга салом берди. Аёл машинкадан кўзини олмай, бош ирғаб қўя қолди. — С. Анорбоев, Оқсой

Абдураззоқ ота қўлидаги бўшаган пиёлани ерга қўйиб, бош ирғаб, қудуқ томонни кўрсатди. — С. Абдуқаҳҳор, Олтин водийларни кезганда

shayqaw, terbetiw, silkitiw