ирғалмоқ

фл. шв. У ёқ-бу ёққа чайқалмоқ, қалқимоқ; силкинмоқ.

Қараса, ўша ўзини алдаган паризод тўқмоқ ёлли тўриқ отни миниб мункиб, қалқиб, минган оти бир-бир босиб, ирғалиб бораётган экан. — Муродхон.