iqror
иқрорiqror
ot Tan olish, boʻyniga olish; eʼtirof etish.
[Uning] Tengi yoʻq, xushroʻyligiga hamma iqror. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Oqkoʻngil Nafisa ishonuvchanlik bilan yoʻl qoʻygan xatosiga iqror: kul deb, olov changallab olganidan dardi ichida. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
- Iqror boʻlmoq Qiz ammasining oyogʻiga yiqildi va oʻz qilmishiga iqror boʻldi. A. — Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
- Iqror qilmoq Toʻgʻrisi u, Mehrining chaqqonligiga qoyil boʻlgan edi-ku, buni iqror qilgisi yoʻq edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar