интилмоқ

фл. 1. Бирор нарсага, кимсага ёки томонга отилмоқ, ташланмоқ, ҳаракат қилмоқ.

Жувон Шохни ушлагани икки-уч интилиб, ушлай олмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Асқар ота кўзига ювошроқ кўринган бир отни синамоқчи бўлиб минган эди, от анҳорга интилди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

2. Мақсад ёʻлида, унга эришиш, амалга ошириш учун ҳаракат қилмоқ.

Илм-маърифатга интилмоқ. Интилганга толе ёр.

У худди синглисининг қотилини энди топгандай, титраб-қақшаб, қасосга интиларди. — Шуҳрат,Шинелли йиллар

Шерали вазиятни юмшатишга интилди. — С. Кароматов, Олтин қум