intilmoq

fl. 1. Biror narsaga, kimsaga yoki tomonga otilmoq, tashlanmoq, harakat qilmoq.

Juvon Shoxni ushlagani ikki-uch intilib, ushlay olmadi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Asqar ota koʻziga yuvoshroq koʻringan bir otni sinamoqchi boʻlib mingan edi, ot anhorga intildi. — A. Qahhor, Xotinlar

2. Maqsad yoʻlida, unga erishish, amalga oshirish uchun harakat qilmoq.

Ilm-maʼrifatga intilmoq. Intilganga tole yor.

U xuddi singlisining qotilini endi topganday, titrab-qaqshab, qasosga intilardi. — Shuhrat,Shinelli yillar

Sherali vaziyatni yumshatishga intildi. — S. Karomatov, Oltin qum