интиҳо

от зид. Охир, ниҳоя; ибтидо.

Ишни интиҳосига етказмоқ.

Қаҳрамонлардан ҳар бирининг ўй-фикрини, босган қадамини ҳамма-ҳаммасини ибтидосидан интиҳосигача яхши билади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Ғазал интиҳосига етган сари Авазнинг чеҳраси ёришиб борарди. — С. Сиёев, Ёруғлик

aqır, soń

русчаконецинглизчаendless, never finishingфрансузчаinfiniарабчаلَا نِهَايَةَ لَهُ، لَا حَدَّ لَهُ