interrupt
инглизчаinterrupt [,intə'rʌpt]
1. тўхтатиб (узиб, кесиб) қўймоқ, бўлмоқ; хаиақит бермоқ
2. тўсқинлик қилмоқ, ғов бўлмоқ; тўсмоқ
- interrupt ion [,intə'rʌpʃ(ə)n] 1) узиш, тўхтатиш, танаффус 2) халал, халақит; тўсиқ
interrupt /ɪntəˈrʌpt/
1. ИТ аралашмоқ, суқилмоқ, бўлмоқ, халал бермоқ
- interrupt (sb/sth) (with sth) аралашмоқ, суқилмоқ, бўлмоқ, халал бермоқ
2. Т бўлмоқ, тўхтатмоқ
- interruption 1 [К] ғов, тўсиқ 2 [У] халал бериш, бўлиш, бўлиниш, тўсқинлик қилиш
interrupt ˌıntəʼrʌpt
в 1. ўзбекчааралашмоқ, суқилмоқ (суҳбатга)русчапрерывать, вмешиваться (в разговор)
2. ўзбекчахалақит қилмоқ, халал бермоқ, тўхтатмоқрусчапрепятствовать, мешать