иноқ

сфт. 1. Ўзаро дўстона муносабатда; аҳил.

Биз у билан туғишган опа-сингиллардек иноқмиз. Иноқ бўлмоқ. Иноқ яшамоқ.

Маза қилиб куламан мен ҳам, Элим иноқ битта аймоқдай. Турмуш тотли ширин қаймоқдай. — С. Акбарий

2. тар. Бухоро амирлигида: амир буйруғини етказиш, амир номига келган хатларни ўқиб эшиттириш билан шуғулланган, ҳукмдорнинг ишончли кишиси бўлган лавозимли шахс.

амирнинг иноғи бўлган Нуриддинхўжа оғалиқ Қаршидан сайланган номаълум бир деҳқон эмас, уни кўпчилик танийди. — С. Айний, Қуллар

3. Иноқ (эркаклар исми).