инонмоқ

фл. 1. Ишонч ҳосил этмоқ, ишонмоқ.

Биринчи қарашдаёқ кутган ишнинг тўғрилигига инонди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ишонч билан қарамоқ, ишончли муносабатда бўлмоқ.

Нима, сен шу улуғ зотларга инонмайсанми? — М. Осим, Карвон ёʻларида

Жамила, қўй йиғлама, хато қилдим, юпатиш ўрнига сени хафа қилдим. Сенга инонаман. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

Ўрта ҳолларга инонган одам панд ейди. — Ҳ. Ғулом, Машъал