инобатли

сфт. 1. Ишонч-эътиборга эга, ишончли.

Ҳожи бўлса ишнинг кўзини билади. Ундан кейин амалдорларга инобатли. — А. Қаҳҳор, Сароб

Ўринбой қалъачининг мирзаси, унинг инобатли гумаштаси — С. Айний, Қуллар

2. Эътиборга олса, ишонса бўладиган; мўтабар.

Инобатли гап.

а 1. authoritative, trustworthy

2. noteworthy

inabatlı, isenimli, itibarģa alıwģa, iseniwge bolatuģın, abıraylı