инмоқ

фл. 1. Ўтирмоқ, қўнмоқ.

Ойпарча, ҳазратнинг сўзлари таъсиридан кўзларига ёш инганча, мерганга қаради. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк

Баргларга шудринг инган, Ҳаво қимиздай тинган. — С. Акбарий

2. шв. Юқоридан пастга тушмоқ.

Пода қирдан инди.

Ўйнар бўрон, чир айланиб қор, тинмай инар кўкдан ер сари. — Уйғун

3. кўчма Кирмоқ, пайдо бўлмоқ.

Суҳроб тоғасининг ушбу сўзларини эсларкан, титроқ вужудига қувват ингандай бўлди. — Газетадан

Туни билан чўмдим хаёлга, кўзларимга инмади уйқу. — Н. Нарзуллаев

в sit down, sit up